Monday, May 21, 2018

Ճանփորդություն դեպի Ջրափի կամ ինչպես հոգնել զարմանալուց


Լուսանկարները՝ Տիգրան Ադամյանի (9-րդ դաս.)

Մայիսի տասնութին՝ գիշերակացով, ավագ դպրոցի մի խումբ սովորողներ միսս Իրինայի և տիկին Սոֆիյաի հետ գնացինք Ջրափի: Առավոտյան նստեցինք Երևան- Գյումրի գնացքը: Ջրափիի կանգառում մեզ դիմավորեցին տեղի դպրոցի մի խումբ սովորողներ: Մեզ շատ-շատ ջերմ հյուրընկալեցին: Սկզբից գնացինք դպրոց: Դպրոցը վերակառուցվում էր. առանձնապես հետաքրքիր չէր, դրա համար դպրոցի մասին ոչինչ չեմ կարող ասել: Դպրոցը անվանվում էր նախկին սովորողներից մեկի՝ Արա Թորոսյանի անունով: Նա դպրոցը ավարտելուց հետո մեկնել էր ծառայության: Զառայության ժամանակ գերի է ընկել. դրանից հետո նրան ոչ ոք չի տեսել, անգամ դիակը հետ չեն ստացել: Դպրոցի մասին ուրիշ բան չեմ էլ կարող ասել, բայց գյուղի, նրա բնակիչների հյուրընկալության, ընկերասիրության մասին կարելի է ժամերով պատմել: 

Tuesday, May 15, 2018

«Թավշյա» հեղափոխություն կամ Հայաստանի նոր էջեր


Այս մեկ ամսվա ընթացքում ակտիվություն չեմ ցուցաբերել, չնայած քաղաքի ակտիվությանը: Բայց նոր «արթնացած» քաղաքը թույլ չտվեց անտարբեր մնալ ոչ մեկին, այդ թվում նաև ինձ: Ինչքան էլ ցույց տվեցի, որ ինձ համար մեկ է, միևնույն է հոգուս խորքում անհանգստացել եմ նրանց համար, ովքեր մասնակցում էին ցույցերին: Հրապարակ գնացի միայն ապրիլի քսաներեքին: 

Saturday, May 12, 2018

Նախապատրաստվում ենք ճանփորդության...


Մայիսի տասնութին միսս Իրինայի և ընկեր Սոֆյայի հետ գնալու ենք Շիրակի մարզ՝ Ջրարփի գյուղ: Սա ուսումնական ճամփորդություն է, նաև նպատակ ունենք Ջրափիի միջնակարգ դպրոցում  կրթական փոխանակումներ իրականացնել: Ճանփորդությանը մասնակցում են ավագ դպրոցի սովորողներով՝ ես ու իմ ընկերները, իսկ ում հետ էլ ծանոթ չեմ կընկերանամ ճանփորդության ընթացքում: Գնալու ենք գնացքով՝ առավոտյան:

Thursday, May 10, 2018

Площадь и я


В течение этого месяца я не проявляла активности, несмотря на активность города. Но новый проснувшийся город никого не оставил равнодушным, включая меня. сколько я пытался выглядеть равнодушным, я все еще беспокоюсь о тех, кто участвовал в протестах.

Thursday, May 3, 2018

Իմ սրտի երգը...


Դեռ մանկուց ոչինչ չեմ սիրել անել, իսկ ինչ-որ բան անելուց շատ շուտ հոգնել եմ: Այդպես ինձ փորձեցի շատ բնագավառներում: Երգում ինձ չէի փորձել, բայց միշտ սիրել եմ երգել: Առաջին անգամ երգեցի Անի Նավասարդյանի մոտ, որպեսզի դառնամ «Խազ»՝  «Սեբաստացի Խազ»: Իսկ հետո որոշեցի միանալ  տիկին Մարինեի մանկապատանեկան երգչախմբին, հետո` Նելլի Փիլոյանի «Անլուրջ» երգչախմբին: Այսքան երգչախմբերում երգելուց հետո երբեմն մտածում եմ, իսկ ինչո՞ւ եմ երգում…:

Sunday, April 8, 2018

Հաջորդ կանգառը՝ Գնդեվազ


Ինչպես գիտեք, մենք՝ «Սեբաստացի Խազեր» երգչախումբը, մի նախագիծ ենք իրականացնում՝ «Մեր երգերն ու մենք»: Նախագծի նպատակը երգերի ուսուցումն է Երևանում, Գյումրիում, Ջերմուկում, հաջորդը Գնդեվազ գյուղն է: Սկսենք սկզբից: Քանի որ այս շաբաթ՝ շաբաթ օրը, աշխատանքային օր էր, որոշեցինք դպրոցից էլ շարժվել:

Sunday, March 11, 2018

Ջազ


Ջազը ժամանակակից պրոֆեսիոնալ երաժշտության ժանր է: 1880-ականներին ԱՄՆ-ի հարավային նահանգներում`  սևամորթ ստրուկների միջավայրում ծնվեց ջազը: Ջազը կառուցվածքով և առանձնահատկություններով արևմտաաֆրիկյան (սևամորթների) և արևմտաեվրոպական (սպիտակամորթների) 300-ամյա երաժշտական ավանդույթների միահյուսումն է: Ջազի ծնդավայրը Նոր Օռլեանն է, որտեղ 1917 թ-ին «Օրիջինալ Դիքսիլենդ Ջազ-Բանդ» խումբը թողարկել է առաջին ձայնապնակը:

Thursday, March 1, 2018

Письменная работа

1. С данными словосочетаниями составьте  10 предложений։

Дать матери, подарить другу, подойти к окну, дотронуться до лба, добежать до станции, подъехать к подъезду, приблизиться друг к другу, писать чёрной тушью, вязать спицами и крючком, скатиться с горки, выбежать из помещения, оторваться от ветки,

Monday, February 5, 2018

Հոգեբանական խառնվածքի չորս տիպերը

Մելանխոլիա: Մելանխոլիան սեփական ես-ի հանդեպ բարոյական հակակրանքն է, որ մինչև մյուս թերությունների ի հայտ գալը դուրս է գալիս առաջին պլան, հաշմանդամությունը, այլանդակությունը, թուլությունը, սոցիալական անհասավարությունը շատ հազվադեպ են հանդես գալիս նրա ինքնարժեզրկման օբյեկտի դերում, միայն աղքատացումն է, որ նշանակալի տեղ է զբաղեցնում հիվանդի վախերի և պնդումների շարքում։

Tuesday, January 30, 2018

Ժպիտ...

Մեծ վարպետը երջանիկ մարդ էր: Նրա դեմքից ժպիտը չէր պակասում: Նույնիսկ հիմա երբ նա մահանում էր: Թվում էր թե ուրախությամբ էր դիմավորում մահը: Նրա շուրջը նստած աշակերտներից մեկը հարցրեց, թե ինչպես է նա ժպտում այն ժամանակ երբ մահանում է: Վարպետը ժպաց և պատասխանեց.
- Շատ տարիններ առաջ ես եկա իմ վարպետի մոտ: Ես տասնյոթամյա տղա էի, իսկ վարպետը՝ յոթանասուն, բայց նա ուրախ էր և ժպտում էր: Երբ հարցրի թե ինչպես նա պատասխանեց. «Ցանկացած մարդ իր մեջ ազատ ընտրության հնարավորություն ունի: Ամեն անգամ, աչքս բացելուց մտածում եմ ինչ օր է այսօր ՝ երանություն թ՞ե տառապանք և ես չի գիտես ինչու ամեն անգամ ընտրում եմ երանությունը: Դա իմ կարծիքով բնական է:»

Sunday, January 21, 2018

Դեմքի խնամք

Մենք ՝ ավագ դպրցի սովորողներով, ընկեր Քրիստինեի հետ նախագիծ ենք անում: Նախագիծի անվանումը շատ պարզ է՝  «Դեմքի խնամք»: Նախագծի շրջանակներում սովորում ենք դեմքի մասին հոգ տանել տարբեր դիմակների շնորհիվ: Հենց առաջին հանդիպման ժամանակ մի քանի դիմակ սարքեցինք: Բոլոր դիմակները ունեն հեշտ պատրաստման ձև և չեն պահանջում շատ բաղադրիչներ:

Friday, January 19, 2018

Նամակ իմ թուրք ընկերոջը

Բարև: Ես Նարե Մամիկոնյան եմ: 14 տարեկան եմ: Սովորում եմ «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահալիրում: 10-րդ դասարանում: Ուրախ եմ, որ ապրում եմ Հայաստանում ՝ Երևանում: Ապագա մասնագիտություն չունեմ: Դեռ չեմ որոշել, բայց դեռ տարի ունեմ` կհասցնեմ: Երգում եմ երգչախմբում:

Saturday, January 13, 2018

Դինո Բուցատի «Առնետները». վերլուծություն

Բոլորը ինչ-որ բանից վախենում են և դա սովորական բան է: Բոլորի հոգում ապրում են առնետներ: Առնետները՝  վախերն են: Այն վախերը, որոնք քեզ կրծում են ներսից: Որոշները այդ առնետներին քշում են, իսկ որոշները թույլ են տալիս կրծել իրենց հոգին:

Thursday, January 11, 2018

Տարեհաց. Ծիսական խոհանոց

Հունվարի 8-ից 26-ը` ուսումնական երկրորդ շրջանը, «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում ձմեռային-ուսումնական ճամբար է, որի ընթացքում Ավագ դպրոցում իրականացվում է նախագծային ուսուցում: Նախագծերի ցանկում ներառված է նաև «Ծիսական խոհանոց» նախագիծը, որի ընթացքում խումբը պատրաստում է ազգային-ավանդական-հայկական ճաշատեսակ-կերակրատեսակներ: 10-րդ դասարանի մի խումբ սովորողներ ընտրել են այս նախագիծն, ու աշխատանքային վիճակը սկսված է: