Monday, May 21, 2018

Ճանփորդություն դեպի Ջրափի կամ ինչպես հոգնել զարմանալուց


Լուսանկարները՝ Տիգրան Ադամյանի (9-րդ դաս.)

Մայիսի տասնութին՝ գիշերակացով, ավագ դպրոցի մի խումբ սովորողներ միսս Իրինայի և տիկին Սոֆիյաի հետ գնացինք Ջրափի: Առավոտյան նստեցինք Երևան- Գյումրի գնացքը: Ջրափիի կանգառում մեզ դիմավորեցին տեղի դպրոցի մի խումբ սովորողներ: Մեզ շատ-շատ ջերմ հյուրընկալեցին: Սկզբից գնացինք դպրոց: Դպրոցը վերակառուցվում էր. առանձնապես հետաքրքիր չէր, դրա համար դպրոցի մասին ոչինչ չեմ կարող ասել: Դպրոցը անվանվում էր նախկին սովորողներից մեկի՝ Արա Թորոսյանի անունով: Նա դպրոցը ավարտելուց հետո մեկնել էր ծառայության: Զառայության ժամանակ գերի է ընկել. դրանից հետո նրան ոչ ոք չի տեսել, անգամ դիակը հետ չեն ստացել: Դպրոցի մասին ուրիշ բան չեմ էլ կարող ասել, բայց գյուղի, նրա բնակիչների հյուրընկալության, ընկերասիրության մասին կարելի է ժամերով պատմել: 

Tuesday, May 15, 2018

«Թավշյա» հեղափոխություն կամ Հայաստանի նոր էջեր


Այս մեկ ամսվա ընթացքում ակտիվություն չեմ ցուցաբերել, չնայած քաղաքի ակտիվությանը: Բայց նոր «արթնացած» քաղաքը թույլ չտվեց անտարբեր մնալ ոչ մեկին, այդ թվում նաև ինձ: Ինչքան էլ ցույց տվեցի, որ ինձ համար մեկ է, միևնույն է հոգուս խորքում անհանգստացել եմ նրանց համար, ովքեր մասնակցում էին ցույցերին: Հրապարակ գնացի միայն ապրիլի քսաներեքին: 

Saturday, May 12, 2018

Նախապատրաստվում ենք ճանփորդության...


Մայիսի տասնութին միսս Իրինայի և ընկեր Սոֆյայի հետ գնալու ենք Շիրակի մարզ՝ Ջրարփի գյուղ: Սա ուսումնական ճամփորդություն է, նաև նպատակ ունենք Ջրափիի միջնակարգ դպրոցում  կրթական փոխանակումներ իրականացնել: Ճանփորդությանը մասնակցում են ավագ դպրոցի սովորողներով՝ ես ու իմ ընկերները, իսկ ում հետ էլ ծանոթ չեմ կընկերանամ ճանփորդության ընթացքում: Գնալու ենք գնացքով՝ առավոտյան:

Thursday, May 10, 2018

Площадь и я


В течение этого месяца я не проявляла активности, несмотря на активность города. Но новый проснувшийся город никого не оставил равнодушным, включая меня. сколько я пытался выглядеть равнодушным, я все еще беспокоюсь о тех, кто участвовал в протестах.

Thursday, May 3, 2018

Իմ սրտի երգը...


Դեռ մանկուց ոչինչ չեմ սիրել անել, իսկ ինչ-որ բան անելուց շատ շուտ հոգնել եմ: Այդպես ինձ փորձեցի շատ բնագավառներում: Երգում ինձ չէի փորձել, բայց միշտ սիրել եմ երգել: Առաջին անգամ երգեցի Անի Նավասարդյանի մոտ, որպեսզի դառնամ «Խազ»՝  «Սեբաստացի Խազ»: Իսկ հետո որոշեցի միանալ  տիկին Մարինեի մանկապատանեկան երգչախմբին, հետո` Նելլի Փիլոյանի «Անլուրջ» երգչախմբին: Այսքան երգչախմբերում երգելուց հետո երբեմն մտածում եմ, իսկ ինչո՞ւ եմ երգում…:

Sunday, April 8, 2018

Հաջորդ կանգառը՝ Գնդեվազ


Ինչպես գիտեք, մենք՝ «Սեբաստացի Խազեր» երգչախումբը, մի նախագիծ ենք իրականացնում՝ «Մեր երգերն ու մենք»: Նախագծի նպատակը երգերի ուսուցումն է Երևանում, Գյումրիում, Ջերմուկում, հաջորդը Գնդեվազ գյուղն է: Սկսենք սկզբից: Քանի որ այս շաբաթ՝ շաբաթ օրը, աշխատանքային օր էր, որոշեցինք դպրոցից էլ շարժվել: